Aktualności

W hołdzie księdzu Kotlarzowi.

W tym roku minęła 31 rocznica śmierci księdza Romana Kotlarza, który podczas pamiętnych zamieszek czerwcowych 1976 roku, oddał swoje życie w obronie radomskich robotników.

Z tej okazji w niedzielę 19 sierpnia br., w kościele p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Koniemłotach, została odprawiona uroczysta msza święta dla upamiętnienia męczeńskiej śmierci kapłana i tamtych tragicznych wydarzeń, które na dobre zapoczątkowały polityczne przemiany w naszym kraju, zakończone podpisaniem porozumień sierpniowych w 1980 roku. Przed rozpoczęciem mszy świętej na placu przed kościołem noszącym imię bohaterskiego księdza, wystawiona została pamiątkowa księga do której swoje wpisy dokonywali przybyli goście. Mszę świętą odprawił i kazanie wygłosił ks. prałat Czesław Murawski – wikariusz biskupi Diecezji Sandomierskiej w koncelebrze z ks. kan. Janem Stępniem spowiednikiem i towarzyszem pracy duszpasterskiej księdza Romana Kotlarza. Po zakończaniu liturgii mszy świętej, list od wojewody świętokrzyskiego Grzegorza Banasia odczytała Joanna Janiszewska – Bujała - dyr. Wydziału Polityki Społecznej w Świętokrzyskim Urzędzie Wojewódzkim. W piśmie adresowanym do proboszcza parafii Koniemłoty ks. Pawła Cygana czytamy między innymi: ,,Obchodzimy dziś rocznicę męczeńskiej śmierci księdza Romana Kotlarza, syna tej ziemi, działacza opozycji demokratycznej, który oddał swe życie w imię najwyższych wartości. Ksiądz Roman domagał się szacunku dla człowieka i jego pracy, piętnował kłamstwo i niesprawiedliwość. Modlił się za pobitych, aresztowanych i usuwanych z pracy robotników. Pokazał nam wszystkim, że odwaga, troska o przyszłość kraju i odpowiedzialność za losy Ojczyzny są silniejsze niż strach przed śmiercią. To lekcja, której nie wolno nam nigdy zapomnieć. Postawa Księdza zasługuje na najwyższe uznanie. Dziękuję wszystkim uczestnikom tej uroczystości, za kultywowanie pamięci o bohaterskim Kapłanie, za przykład i wzór dany do naśladowania młodym Polakom. Obowiązkiem nas wszystkich jest przekazywanie wartości, które budują polski naród. Niech historia stanowi fundament, na którym oprzemy przyszłość swoją i następnych pokoleń”. Po zakończeniu uroczystości kościelnych, delegacje władz samorządowych oraz rodziny i przyjaciół księdza Kotlarza, złożyły kwiaty przed obeliskiem upamiętniającym tą wybitną postać ziemi staszowskiej. Następnie w asyście duchowieństwa i pocztów sztandarowych wierni udali się na miejscowy cmentarz, aby nad mogiłą tragicznie zmarłego Kapłana pomodlić się za spokój jego duszy.

Tekst i foto: Jan Mazanka

Ksiądz Roman Kotlarz urodził się 17 października 1928 roku w Koniemłotach k/Staszowa, jako najmłodsze dziecko Szczepana i Walerii, miał sześcioro rodzeństwa. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Koniemłotach do liceum uczęszczał w Staszowie. Zdał maturę i wstąpił do seminarium. Święcenia kapłańskie przyjął 30 maja 1954 roku. Posługę kapłańską jako wikariusz pełnił kolejno w parafiach: Szydłowiec, Żarnów, Koprzywnica, Mirzec, Kunów i Słupia Nowa a od 26 sierpnia 1961 roku, aż do śmierci, był proboszczem parafii p.w. MB Częstochowskiej w Pelagowie k/Radomia. W dniu 25 czerwca 1976 roku, znalazł się wśród strajkujących robotników z Zakładów Metalowych Waltera w Radomiu, błogosławił protestujących w czasie manifestacji. Po wydarzeniach „Czerwca 76” w swej pelagowskiej parafii wraz z wiernymi modlił się za pobitych, aresztowanych i usuwanych z pracy robotników. W swych kazaniach bezkompromisowo głosząc ,,Słowo Boże’’ domagał się szacunku dla człowieka i jego pracy, piętnował kłamstwo i niesprawiedliwość. Ks. Roman Kotlarz zostaje poddany różnym represjom. Wzywany na przesłuchania przechodzi ,,ścieżki zdrowia’’, w czasie nabożeństw nagrywane są jego kazania, kilkakrotnie odwiedzający go na plebanii ,,nieznani sprawcy’’ biją księdza do nieprzytomności. Wyczerpany fizycznie i nerwowo w dniu 16 lipca 1976 roku, ks. Kotlarz znalazł się w szpitalu w Krychnowicach. Zmarł 18 sierpnia 1976 roku, żył 48 lat z czego 22 lata w kapłaństwie. Pogrzeb ks. Romana Kotlarza w dniu 20 sierpnia 1976 roku, przerodził się w robotniczą manifestację. Drogą z Krychnowic do Pelagowa usłaną kwiatami, robotnicy nieśli trumnę na swych barkach. Po mszy św. polowej w Pelazgowie, trumnę z ciałem swojego proboszcza, wierni przewieźli do Koniemłotów, gdzie spoczął w grobie obok swej matki.